يا ابا صالح المهدي

سلام دوستان مولودی و دعاو زیارت های زیر را گذاشتم اگر دآنلود نکنیدضرر کردید توصیه میکنم با برنامه دَپ دانلود کنید اگر ندارید کلیک کنید

نوشته شده توسط منتظرامام زمان در سه شنبه نهم خرداد 1385 ساعت 0:21 موضوع بانک صوتي | لینک ثابت

نوشته شده توسط منتظرامام زمان در دوشنبه هشتم خرداد 1385 ساعت 23:44 موضوع محاسن صلوات | لینک ثابت

 قرآن کريم در يکي از آيات شريف خود دوره اي را به نام دوره ارتداد براي جوامع اسلامي پيش بيني کرده، مي فرمايد:
يا أيّها الذين آمنوا من يرتدّ منکم عن دينه فسوف يأت اللّه بقوم يحبّهم و يحبّونه أذّلة علي المومنين اعزّة علي الکافرين يجاهدون في سبيل الله و لا يخافون لومة لائم ذلک فضل الله يؤتيه من يشاء واللّه واسع عليم.1
 اي کساني که ايمان آورده ايد، هر که از شما از دينش بازگردد چه باک؛ زودا که خدا مردمي را بياورد که دوستشان بدارد و دوستش بدارند. در برابر مؤمنان فروتنند و در برابر کافران سرکش؛ در راه خدا جهاد مي کنند و از ملامت هيچ ملامتگري نمي هراسند. اين فضل خداست که به هر کس که خواهد ارزاني دارد، و خداوند بخشاينده و داناست.
بر اساس اين آيه شريفه و با توجه به برداشتي که علامه طباطبايي (قدس سره) در تفسير الميزان در جلد پنجم (عربي) در توضيح اين آيه شريفه داشته اند و با توجه به رواياتي که از اهل بيت عصمت و طهارت (ع) رسيده است ما مي توانيم پيش گويي هايي براي آينده جوامع اسلامي، از جهت فرهنگي، سياسي و اقتصادي داشته باشيم. از جمله پيش گويي ها اين است که در دوران پاياني عمر زمان و يا به تعبير خود روايات آخرالزمان جوامع اسلامي و مسلمين دچار دو حرکت متعاکس از نظر برخورد با ارزش ها مي شوند.
بر اساس پيش گويي قرآن دوره ارتدادي براي جوامع اسلامي و مسلمين ممکن است رخ بدهد و در نقطه مقابل به جاي افرادي که مرتد شده اند انسان هاي ديگري با خصوصياتي که آيه شريفه يک يک آنها را ذکر مي کند،جايگزين مي شوند. از اين مطلب بر مي آيد که جوامع اسلامي و مخصوصاً جوامعي که از نظر بنيه هاي اعتقادي دچار ضعف هايي هستند يک دوره ارتداد يا برگشت از ارزش هاي ديني را پيش رو خواهند داشت. البته در نقطه مقابل انسان هايي خواهند بود که جايگزين اين انسان هاي مرتد مي شوند.
ارتداد در اينجا به معني برگشت از اصول اعتقادي نيست؛ آنچنان که در فقه مصطلح است. بلکه يک اصطلاح قرآني است که به معني برگشت از ارزش هاست. وقتي که ما مراجعه به روايات اسلامي مي کنيم مي بينيم در آنها هم نشانه هايي بر اين موضوع وجود دارد. بر همين اساس، بحثي تنظيم کرده ايم به نام آسيب شناسي آخرالزمان، يعني آفت هايي که ممکن است گروه هايي از مردم و يا ارزش ها و مقدسات در دوره آخر الزمان گرفتار آن بشوند. به عبارتي وقتي که شما خانواده را و برخورد پدر و مادر و فرزندان را در دوره آخر الزمان از ديدگاه روايات مورد دقت قرار مي دهيد مي بينيد که آسيب ها و آفت هايي در خانواده ها و در ارتباط بين افراد و اعضاء خانواده ممکن است وجود داشته باشد که اگر همه مؤمنين اين آفت ها و آسيب ها را به دقت از ديدگاه معصومين (ع) مورد مطالعه قرار بدهند چند نتيجه براي آنها خواهد داشت .

ادامه مطلب

نوشته شده توسط منتظرامام زمان در دوشنبه هشتم خرداد 1385 ساعت 23:31 موضوع مقاله | لینک ثابت

نوشته شده توسط منتظرامام زمان در دوشنبه هشتم خرداد 1385 ساعت 23:27 موضوع آيه | لینک ثابت

قوله (ع) في ان قلوبهم وعاء مشيه الله عزوجل :
قُلُوبنا اَو عِيَهٌ لِمَشِيَّهِ اللهِ ، فَاِذا شاءَ شِئنا .

سخن آن حضرت (ع)در اينکه قلبهاي آنان کانون اراده الهي است :
دلهاي ما ظرف مشيت و اراده الهي است ، پس هر گاه او بخواهد ما خواهيم خواست .

التماس دعا نظر یادتون نره

نوشته شده توسط منتظرامام زمان در دوشنبه هشتم خرداد 1385 ساعت 23:24 موضوع حديث | لینک ثابت

آقا اجازه! خسته ام از اين همه فريب،
از هاي و هوي مردم اين شهر نا نجيب.

آقا اجازه! پنجره ها سنگ گشته اند،
ديوارهاي سنگي از کوچه بي نصيب.

آقا اجازه! باز به من طعنه مي زنند
عاشق نديده هاي پر از نفرت رقيب.

«شيرين»ي وجود مرا «تلخ» مي کنند
«فرهاد»هاي کينه پرست پر از فريب!

آقا اجازه! «گندم» و «حوا» بهانه بود،
«آدم» نمي شويم! بيا: ماجراي «سيب»!

باشد! سکوت مي کنم اما خودت ببين..!
آقا اجازه! منتظرند اينهمه غريب....

نوشته شده توسط منتظرامام زمان در دوشنبه هشتم خرداد 1385 ساعت 23:22 موضوع شعر | لینک ثابت

يا لطيف
فردا را چگونه مي توان ديد
فردايي که امروزش همه در غوغا است
فردايي که امروزش را از عمق افکار خسته مردم مي بينم
کجاست يک دل آرام
کجاست آرزوهاي آرزو نشده
کجاست اميدي که باز سوي اميدوارش باز گردد
نمي دانم دلم را دست کدامين فکر بسپارم
نمي دانم اشکم را براي که بريزم
نمي دانم سوز عشق را از که بايد بياموزم
کاش ميشد در بن بست سکوت  خانه اي از فکر نساخت
کاش ميشد عشق را در خاکستر ياد ها نگاه داشت
کاش ميشد اشک را در جويبار احساس نريخت
چرا اين مردم دل هاشان را با اب سياه افکار ديگران مي شويند
چرا اين مردم عطش بودن را در انتظار  ديدار يار سيراب نمي کنند
چشمانم از خيره شدن بر صفحات خالي ذهنم خسته شده
نمي دانم چرا هر چه در بيراه هاي تنهاييم پرسه ميزنم خانه تنهايي هايم را نمي يابم
کاش مي آمدي و من را از حصار سخت دو دلي نجات ميدادي
فردا روز توست
روز شنيدن بوي نرگس
روز ديدن خال گونه ات
روز انتظار
روز تقديم اشکها بر زير پايت
روز شکستن ديوار دوري هفت روز
مرا درياب
مي داني چه هستم
مي داني چه بايد باشم
مي داني چه مي خواهم باشم
دستم را بلند کرده از تو مدد مي خواهم
تا يک دل آرام را ,
تا آرزوي بازگشتت را ,
تا اميد به انتظارت را
از تو طلب کنم 
مي خواهم بدانم
چگونه دلم را به دست افکار تو ,
اشکم را در دامان تو ,
سوز عشق را براي تو داشته باشم
ديگر نمي گويم کاش ميشد
ميگويم از تو مي خواهم که خانه اي را که در بن بست سکوت ساخته ام ويران سازي
ميگويم از تو مي خواهم که عشق به خودت را همچون داغي آتش در سينه ام نگاه داري
ميگويم از تو مي خواهم که اشک هايم را در جويبار انتظارت بريزم

با او حرف زدم
صدايم را از ميان انبوه درد هاي عاشقانش شنيد
من مي سوزم
جوابش را نمي شنوم
دفتر افکارم سفيد است
اما
او برايم نوشته است
با رنگ سفيد
مي خواهد من خود بيابم
مي دانم نوشته است که فرياد سکوتش بلند است
آري
بايد بشنوم
مي دانم که سبکي هواي درونم از گرد و غبار قدمهايش بر روي ذهن پريشانم است
مي دانم که آرامش درياي قلبم از آرامش آبيه نگاهش است
منتظر آمدنم است پس منتظر آمدنش مي مانم
با عشق به او ,
با مدد از او
و  با توکل از خداي او
يا حق

نوشته شده توسط منتظرامام زمان در دوشنبه هشتم خرداد 1385 ساعت 23:20 موضوع متن ادبي | لینک ثابت

... با هزاران بوسه بر پايت سر بر سجده شکر به درگاه يگانه معبود مي سايم و سپاس مي گويم که چشمم را به ديدار بهار روشن کرده است.
... نمي دانم با کدامين واژه، باکدامين لبخند، با کدامين ترانه، جشن ديدارت را گلگون خواهم کرد.
... به بزرگترين آرزوي خود رسيده ام و ديگر چيزي جز وصال تو نمي خواهم.
... هزاران آينه دل، رو در روي جمالت مي گذارم تا مکرر حضورت در ميان زلال جان شيفتگانت رخ نمايد.
... و فقط حق داشته باشم که يک خواسته طلب کنم مي خواهم کمکم کند تا شيعه واقعي باشم.
... در آرزوي ديدار دوباره جمالت همچنان خواهم ماند.
تکتم با دوست

... از شادماني بال در مي آورم، پرواز مي کنم و در هر فرصتي با خداي يگانه، راز و نياز مي کنم تا مرا شايسته آن گرداند که همواره از فيض حضور و وجود مقدس تو، سرشار باشم.

عاجزانه از خداوند مي طلبم که نعمت رؤيت خورشيد را، حتي لحظه اي از من نگيرد.
... سر بر قدمت مي نهم تا به يکباره تاريکي هجران به صبح وصال بدل گردد و گرمي نگاهت را بر تار و پود وجودم مي نشانم و دل و انديشه ام را با محبتت عجين مي کنم تا هرگز يادت از خاطرم نرود.
... شکايت بعضي از مسئولان را مي نمايم و درخواست مي کنم تا زودتر تشريف بياوريد و با افراد خاطي هرگونه که مصلحت مي دانند عمل کنند.
... خاک پايت را توتياي چشم مي کنم.
... جانم را کف دست مي گيرم و به قربانگاه عشق مي آورم و در زير پايت قرباني مي کنم. جاني که يک عمر چشم انتظار، بودنش را به بهانه ديدنت به زمين تحميل کرده است.
... با شرمساري مي گويم شفاعتم کن تا هنگامه محشر رسوا و زيانکار نباشم.
... عقده دل را با تو باز خواهم کرد و عشق و علاقه اي را که سالهاست براي هيچ کس ابراز نداشته ام و در گلويم چنبره زده با زيباترين واژه هاي هستي برايت خواهم خواند.
... مي گويم: يا اباصالح! ما غافلان، راه راست گم کرده ايم. دست ما را بگير و به راهي که ذات مقدس احديت فرمان داده رهنمون ساز.
... به تو خواهم گفت: نمره بهترين اعمالم را در پستوي خانه دل پنهان کرده ام تا تو بيايي نشانت دهم، شايد مرا به سربازيت بپذيري.
... حضورت را عاشقانه فرياد مي کردم تا بدانند اين منم پيوندي گنگ را باز يافته ام؛ به اهورايي مقدس تکيه داده ام که به يمن قدمهايش بهار از زمين مي جوشد و زمزم هزاران سال پيش به استقبال چنين روزي آمده است.
... به نم گريه هايت که ردپاي تمام رودها بر زمين است قسمت مي دادم تا نسيم نوازشگر گامهاي شکيبايت را از گمگشته هاي خاک دريغ مداري.
... همان يک ديدار مرا کفايت مي کند تا روشني چشمهاي بي فروغ من باشد.

نوشته شده توسط منتظرامام زمان در دوشنبه هشتم خرداد 1385 ساعت 23:18 موضوع کمي خودماني | لینک ثابت

. . . آري همان دم ، لحظه پرواز قلبم ، از ميان خاک ، به مقصد نور بود .
وقتي که به مهماني خاک مي رويم ، همه ، کفشهايمان را تميز مي کنيم ، حالا که براه آسماني مي رويم ، چرا با کفش هاي پاکيزه نرويم ؟! و تو ديدي که ميزبان ما ، براي ميهماناني خاکي چون ما ، چه زيبا ، خانه گلي خود را آراسته بود ، اما براي تو ، اي مهمان عزيز آسماني ، چه کرده ايم . . . ؟! و من امروز ، از خودم مي پرسم : غبار از خانه دل زدوده اي تا ميهمان آسماني ات از راه برسد ؟ بگو فرش احساس را گسترده اي بر همان ايوان زميني قلبت ؟ راه آسماني را بايد هموار کنيم ، اگر ميهمان آسماني طلب مي کنيم . وقتي که به آسمان نگاه مي کنم ، هيبتي نوراني مي بينم که بسوي خاک مي آيد . ذره ذرة وجودم ، صداي پايت را مي شنود . آقاي من ! چه کنم که هيچ کس را ياراي ايستادگي در مقابل عقربه هاي شتابان نيست . اما لحظه آمدنت بدست ماست ، ما که ادعا مي کنيم منتظرت هستيم . . . و چه سخت مي شود اگر ادعاي ما تهي شود از غم فراق تو . . . و چه پوچ مي شود ادعايي که در آن نباشد ، شور رسيدن به رکابت . هر صبح ، فرياد : " اللهم بلغ مولانا الهادي المهدي القائم بامرک " ، فضاي اتاق حقيرم را سرشار مي سازد . از همان شوري که بايد گامهاي قلمم را باز دارد از ايستادن " اللهم اني اجدد له في صبيحه يومي هذا و ما عشت من ايامي ، عهداً و عقداً و بيعتاً في عنقي " از درونم جوشيدن مي گيرد و چه خوش مي گدازد قلبم ، در عطش رسيدن ، آن دم که دلم فرياد مي زند : " لا احول عنها و لا ازول ابداً " . دست بر دعا برمي دارم و زمزمه ام فرياد مي شود : " اللهم اجعلني من انصاره و اعوانه و . . . " و اشک مي شود . ادامة دعاي من .
مي دانم که به فرياد من مي رسي ، روزي که زمزمه اي ضعيف ، برايم با مرگ برابر مي شود . وقتي که فريادم از درون پرالتهابم مي جوشد که : " اللهم ارني الطلعه الرشيده والغره الحميده . . . " و در آن دم که اشک امان از کفم مي ربايد . از خدا تو را طلب مي کنم ، باز هم : " اکحل ناظري بنظره مني اليه " اشکم ، ره زلال عشق آسماني حق را مي جويد ، و آن عشق ، تو هستي که " انهم يرونک بعيداً و نراک قريبا " .
. . . و ما ، منتظران خاکي تو ، اي مهمان آسماني ، تو را قريب مي بينيم و حضورت را ، ما ، به دعاي سحرگاه خود دلخوشيم که با زبان زميني از خداي بزرگ آسماني ، " عجل لوليه الفرج " را طلب مي کند . . .
غبار سرگردان جاده انتظار تو .

نوشته شده توسط منتظرامام زمان در دوشنبه هشتم خرداد 1385 ساعت 23:14 موضوع نامه منتظران | لینک ثابت

نوشته شده توسط منتظرامام زمان در دوشنبه هشتم خرداد 1385 ساعت 23:10 موضوع معرفي کتاب | لینک ثابت